راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

پیکی از راه میرسد
ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۸ فروردین ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

روز سه شنبه 25/ 1/88  نامه ای لطیف از روابط عمومی شرکت به ایمیلم رسید. آنچنان که اقتضای ادب است سریعآ پاسخ دادم که : جواب لازم را در وبلاگ خواهم گذاشت. متن کامل نامه را می توانید در سمت راست همین صفحه در بخش" صفحات وبلاگ < نامه های دریافتی" مطالعه کنید.

نامه را چندین بار مطالعه کردم. فکرم را به شدت مشغول کرد. پاسخ به آن و تصمیم گیری برایم بسیار سخت بود و هست. به پاس ادب و همکاری چندین ساله و دانستن حق نان و نمک جند خطی نگارش میکنم. با این یادآوری که روابط عمومی را سخنگوی رسمی شرکت میدانم.

أ‌-       ممنون از اینکه مرا در مواردی ستوده اید. از جمله "رعایت انصاف و دلسوزی برای شرکت"  ، "داشتن حسن نیت" ، "مد نظر داشتن پیشرفت شرکت" و "ستودن ایده تسهیل در تعاملات در کلیه سطوح سازمانی"

ب‌-   نوشته اید قضاوت نسبت به وبلاگ زود هنگام است . شک خوبی است به شما حق می دهم. پس شکیبائی کنید و تحمل ، تا در آینده بتوان بهتر تصمیم گرفت.

ت‌-   نوشته اید مدیریت و کنترل وبلاگ در آینده نزدیک از وبلاگ نویس محترم ساخته نیست. عرض میکنم در قضاوت عجله نکنید من در رابطه با آن اندیشیده ام و در آینده از راهنمائی و مساعدت شما خود را بی نیاز نمیدانم.

ث‌-   معایب و نقاط ضعفی را برای وبلاگ نوشته اید که از دیدگاه اینجانب اینها پیش بینی است و باید نسبت به آنها حساس بود که اتفاق نیفتند.

ج‌-    پیشنهاد کرده اید که این مهم (اداره وبلاگ) را بر عهده شرکت بگذارم که بنابر گفته شما امکانات لازم را دارد. در حقیقیقت معنی این پیشنهاد این است که مرا دعوت کرده اید که  وبلاگ را تعطیل کنم. و این سخت ترین تصمیم گیری است.

ح‌-    از من خواسته اید که در رابطه با تبعات کار خود فکر کنم. و در پایان نوشته اید که باز هم فکر کنم. دعوت شما به فکر کردن اهمیت کار را میرساند و هشدار و اخطاری است که من تصمیم درست را بگیرم.

اما موضع من.

1-      من نه تنها با شرکت ایریسا و مجموعه مدیران آن شرکت عنادی ندارم  که خود را مدیون ترقی و پیشرفت آن میدانم و تا کنون با همه آنان با احترام رفتار کرده ام.

2-      این وبلاگ را برای بهبود امور راه اندازی کردم. برای بهبود امور هم لازم است نظرات دیگران را دانست که کارکنان و مدیران بهترین منبع هستند. و قبل از بهبود باید ضعف ها و مشکلات و نارسائی ها را شناخت تا بتوان نسبت به برطرف کردن آنها اقدام کرد.

3-     این وبلاگ در یکی از سه حالت زیر متوقف خواهد شد:

الف- احساس صدمه و آسیب به شرکت ایریسا همانگونه که در اصول و خط مشی اعلام کرده ام و متآسفانه به دقت آن را مطالعه نکرده اید.

ب – عدم استقبال کارکنان از آن. که من هنوز به این نتیجه نرسیده ام. زیرا همه کارکنان از آن بی خبرند. و من ایمیل همه آنها را ندارم که با آنها تماس بگیرم. پس تقا ضا دارم که اطلاع رسانی کنید و بعدآ هم بخواهید که مدیران و سرپرستان و کارکنان ، همه و همه نظر بدهند. اگر آنها نخواستند من آن را تعطیل میکنم.

ج – تآکید مدیریت ارشد شرکت مبنی بر تعطیلی وبلاگ که در اینصورت من تبعات این درخواست را برایشان شماره میکنم. در شآن مدیریت  شرکت ایریسا نیست که با افکار آزادیخواهانه ای که دارند رآی به انسداد و تعطیلی دهند. آنگاه قضاوت کارکنان چه خواهد بود. امروز به من اعتماد نکنید و وبلاگ تعطیل شود چه ضمانتی هست که فردا یک بدخواه وبلاگی دیگر راه نیاندازد؟

در مجموع اینجانب هنوز این برداشت را ندارم که این وبلاگ را تعطیل کنم. برای تعطیلی آن باید یکی از حالات فوق اتفاق بیافتد.

مرا به فکر کردن دعوت کرده اید . شما هم فکر کنید. دیگران هم فکر کنند و راهنمائی. راه باز خواهد شد. نگران نباشید. اگر قصدمان اصلاح باشد راه پیدا می شود.

مدیر عامل محترم آنقدر کار مهم دارند و معلوم است که وقت کافی برای مطالعه وبلاگ نداشته باشند. و من تقاضا دارم وقت خود را زیاد بر روی این کار نگذارند و این را مشکلی برای شرکت به حساب نیاورند. و از بعضی اطرافیان ایشان میخواهم که جو سازی نکنند و فکر ایشان را مشوب . بگذارند مدیریت کار خود را بکند. البته جای آن دارد از مدیرانی که با سعه صدر و افکاری روشن از وجود وبلاگ حمایت می کنند تشکر و قدرشناسی کنم.

بار دیگر تآکید میکنم که کاری به وبلاگ من نداشته باشید. به گفته بدخواهان اعتماد نکنید. من خود آنقدر تعهد دارم که اگر اثرات منفی وبلاگ هر چه باشد را متوجه شوم و پدیدار شود بی تفاوت ننشینم . مثلآ اگر تنشی بین کارکنان ایجاد شود ، و اوضاع را خراب کند قطعآ آن را تعطیل میکنم. چون من همکارانم را خیلی خیلی دوست دارم. حتی بیش از تصور خودشان.

یک راه حل دیگر به نظرم رسیده است که شما را نیز به کار با خودم دعوت کنم. با همدیگر بنویسیم و مدیریت کنیم. و من مکانیزم آنرا به خوبی می شناسم اما متاسفانه تبعاتی دارد و باید برایش فکری کرد. اگر به این تصمیم برسم آن را اعلام خواهم کرد.

به عنوان کلام آخر ، صبر کنیم و به خودمان وقت بدهیم تا دیگران اعم از مدیران و کارکنان نظر دهی کنند.  راه حلی پیدا خواهد شد.

ای  پیک  راستان  خبر  یار  ما  بگو         احوال گل به بلبل دستان سرا بگو

ما محرمان  خلوت انسیم غم مخور        با  یار  آشنا    سخن   آشنا    بگو

با آرزوی پیروزی ایریسا در تمام صحنه های درونی و بیرونی.

با تمام این روده درازی هائی که شد نظر شما چیست؟ چه باید کرد؟

 


 
پیرامون اصول و خط مشی ما
ساعت ٩:٥۱ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۱ فروردین ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

یک هفته از آخرین مطلبی که برایتان نوشتم می گذرد. در این مدت بارها از وبلاگ بازدید کردید و شاید از اینکه مطلب جدیدی نداشت خسته و دلسرد شدید. مرا ببخشید این برنامه من است که هفته ای یکبار بنویسم. و برنامه خود را قبلا در "برنامه بروز رسانی وبلاگ"  اعلام کرده ام.

در سمت راست صفحه، "اصول و خط مشی" را که جدیدآ درج کرده ام بخوانید که هم برای من مهم است و هم برای شما.

در هفته گذشته بعضی ها از وجود وبلاگ اظهار نگرانی و ناراحتی کرده بودند لذا یکبار دیگر بخشی از مطالبی را که قبلآ نوشته ام در اینجا نقل می کنم:

به همه دوستان اطمینان می دهیم در صورتی که احساس شود اقدامات ما موجب صدمه زدن به شرکت ایریسا باشد بدون اتلاف وقت وبلاگ "راه ایریسا" را متوقف می کنیم ، که هرگز چنین مباد.

و تآکید این نکته لازم به نظر می رسد که دوستان تصور نکنند که ما آنها را فراموش کرده ایم بلکه دفاع از حق و حقوق کارکنان را بر خود لازم می دانیم.

 

علی الحساب به  آگاهی همگان می رسانیم که به حساسیت و اهمیت راهی که آغاز کرده ایم واقفیم و صعوبت آن بر ما آشکار است . ما شمشیر دو لبه تیزی را در دست گرفته ایم که در اثر کوچکترین غفلتی به خود آسیب می زنیم.

 

خوب است در ذیل نکاتی را برای استفاده بیشتر و بهینه از وبلاگ برایتان بنویسم:

1-      تعداد زیادی از دوستان به ما سرزدند اما می ترسند از اینکه نظر خود را بنویسند. چرا وقتی با هم هستیم پشت سر دیگران حرف می زنیم و یا از شرکت انتقاد می کنیم اما حاضر نیستیم یک کلمه حرف حساب بنویسیم و در تاریخ ایریسا ثبت کنیم؟ براستی جای تآسف نیست که یک تاریخ مکتوب از ایریسا نداریم؟ اگر واقعا با این وبلاگ مخالف و یا موافقید چرا نمی نویسید تا ما هم تکلیف خود را بدانیم.

2-      نظرات دیگران را بخوانید نکته ها در آن هست که ما را بکار خواهد آمد در بهتر پیمودن راه پیشرفت.

3-      خیلی از دوستان بی خبرند از وجود وبلاگ. اگر آنها را با خبر کنید خوب است.

4-      در یکی از روزهای هفته گذشته بیش از 110 بازدید از سایت وجود داشته که به نظر من هنوز 80 در صد کارکنان از وجود وبلاگ اطلاعی ندارند. و تا وقتی اطلاع رسانی تکمیل نشود ، موضوعی جهت نظر سنجی درج نمی شود. البته تا پایان  فروردین در حال آب بندی خودمان هستیم.

 

بار دیگر سؤالات خودم را در باره وبلاگ تکرار می کنم. پرسش هائی که کمتر راجع به آن برایم نوشته اید:

-          آیا وجود آن را تآیید می کنید؟ مدیران و کارکنان نظر بدهند که کفه ترازوی  یکی نسبت به دیگری بی جهت سنگینی نکند.

-          مزایای وجودی آن چیست؟

-          معایب آن کدام است؟

-          چه نقاط ضعفی دارد و یا می تواند داشته باشد؟

-          نقاط قوت آن در چیست؟

-          خط مشی آن را چگونه می پسندید؟

-          انتظارات شما از وبلاگ چیست؟

نظر دهی یادتون نره،  پایدار باشید و استوار.


 
بعد از سیزده بدر
ساعت ٧:٥۱ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٤ فروردین ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

هم اکنون که این مطلب را می نویسم سیزده بدر را پشت سر گذاشته ایم. امید دارم که روزهای خوبی را در کنار خانواده سپری کرده باشید و با دید و بازدیدهای نوروزی جسم و جان را سالم و شاداب کرده باشید.

 رسم دید و بازدیدی که از دیرباز از پدران ما به یادگار مانده است ، رسمی است کم نظیر و شاید  بی نظیر در جهان که ما آن را پاس می داریم. سیزده بدر که "روز طبیعت" اش نامیده اند و در این روز به دامان خوش طبیعت می رویم و با بچه ها و دوستان و خانواده چه بازی های ورزشی خوبی که بازی می کنیم. تاب بازی، طناب بازی ، وسطی ، گرگم به هوا و فوتبال و والیبال و افسوس که چوگان و درنا بازی را از خاطر برده ایم.

صبح شنبه شما آماده رفتن سر کارید ، پس همچون مردان پاک سرشت قدیم بگوئید "الهی بر امید تو، نه بر امید خلق روزگار." لعنت بر دل سیاه شیطان.

 همه با هم دید و بازدید می کنید. احساس ترس و نگرانی را کنار بگذارید و کمی هم از "راه ایریسا" بگوئید و چند خطی هم برای من بنویسید. مخصوصآ آنهائی که برای تبریک سال نو به دیدن مدیران ارشد میروند ما را فراموش نکنند.   

اما در این روزها ما چه کرده ایم؟(غیر از دید و بازدید) بهتر است به سروران خود گزارشی بدهم. پس حوصله کنید و با دقت ادامه مطلب را بخوانید:

 


 
هفت روز پس از تولد:
ساعت ۸:٥۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٧ فروردین ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: آمار بازدید ،تولد وبلاگ

عصر روز شنبه یکم فروردین  88 این وبلاگ متولد شد. الان عصر روز جمعه هفتم فروردین ماه 88 است . هنوز هفت روز تمام هم نشده است. هنوز همه اعضای خانواده بزرگ ایریسا از تولد این کودک بی خبرند. فقط تعداد کمی از فامیل با خبر شده و به بازدید آمدند. چون همه در مرخصی و مسافرت بودند. آنها که با خبر شدند و به دیدن کودک آمدند استقبال کردند و وقایع خوبی هم در طالع این فرزند دیدند. بعضی هم در گوش احمد آقا (rahe_irisa@yahoo.com)   حرف هائی زدند که بماند تا بعد.

پیش بینی می شود صبح روز شنبه که فامیل و دوستان و همکاران از مسافرت و تعطیلات برگردند تازه با خبر می شوند که همسر احمد آقا فرزندی به دنیا آورده که هنور خودمان هم نمی دانیم پسر است یا دختر؟ ولی حتمآ پیغام می فرستند که چه در طالع این کودک است . کودکی که در این 7 روز فقط شیر مادر خورده و کمی هم شیرخشک فامیل بازدید کننده برایش آورده اند. و از دادن گداخته هم به مادر او هنوز خبری نیست.

اما بدی نیست که ببینیم در این چند روز گذشته چند نفر به بازدید آمده اند و از کجا؟ بعضی ها هم که خیلی بچه دوست هستند چند بار آمده اند . قدم همه روی چشم احمد آقا.

 

 

14 نفر

17 بازدید

پنجشنبه، 6 فروردین 1388 

 

14 نفر

23 بازدید

چهارشنبه، 5 فروردین 1388 

 

11 نفر

23 بازدید

سه‌شنبه، 4 فروردین 1388 

 

14 نفر

29 بازدید

دوشنبه، 3 فروردین 1388 

 

1 نفر

2 بازدید

یکشنبه، 2 فروردین 1388 

 

10 نفر

34 بازدید

شنبه، 1 فروردین 1388 

 

0 نفر

0 بازدید

جمعه، 30 اسفند 1387 

 

 

 

 

     

 پراکندگی و آمار بازدیدها در کشورها - (همه کشورها)

 

           

 

 79.84%

45 نفر

103 مرتبه

ایران 

 

 18.6%

18 نفر

24 مرتبه

کانادا 

 

 0.78%

1 نفر

1 مرتبه

  مالزی 

 

 0.78%

1 نفر

1 مرتبه

انگلستان 

 

 100%

65 نفر

129 مرتبه

          مجموع

 

لطفا در لینک زیر نظر دیگران را بخوانید و نظر خود را هم بنویسید.


 
سال نو مبارک
ساعت ٦:۳٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱ فروردین ۱۳۸۸   کلمات کلیدی:

فرا رسیدن سال نو ایرانی بر شما مبارک. سالی نو از راه می رسد و با تغییر سال جدید ما نیز تغییر می کنیم. بر آن شدیم که این سال تحولی در محیط کار ما باشد. بیشتر عمرمان را که بهترین ساعات است در محل کار هستیم. ولی آیا از این محیط لذت می بریم؟ آیا پیشرفتی هم داریم؟

محیطمان را و آینده مان را خود می سازیم. پس دست به کار شویم اگر از محیط کارمان راضی هستیم و یا نیستیم در ساختن آن اقدام کنیم.

لذا خواهشمندم نظرات خود پیرامون این وبلاگ و راه و روش آن ثبت کنید. مسلمآ آینده ای خوب در راه است. سال ٨٨ که با این اقدام شروع شد بر شما مبارک که آینده ای خوب و روشن در انتظار است.