راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

بپرسید چرا ؟
ساعت ۱٠:٠٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٥ امرداد ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: منابع انسانی ،نامه ها ،کارکنان

پس از طرح مسئله بومی سازی در طی 10 روز گذشته فقط یک مقاله به دستم رسید. بعید میدانم مقاله دیگری دریافت کنم. نوشتن مقاله وقت و حوصله میخواهد و شخص باید زحمت فراوان بکشد تا مقاله ای را فراهم کند. و اگر شخصی برای نوشتن مقاله پیشقدم شد و مقاله ای نوشت باید آن را ارج گذاشت و اجر آن را عطا کرد. بنابر این از مدیر عامل محترم شرکت درخواست میکنم پیشنهاد قبلی مرا عملی کرده و مبلغ پاداش نویسنده مقاله را پرداخت و اعلام نمایند, باشد که دیگران نیز به نوشتن مقاله ترغیب شوند و در کارها مشارکت بیشتری نمایند.

نویسنده مقاله آقای روح الله آزرمگین است که از ایشان بابت ارسال مقاله تشکر میکنم. هر چند بهتر بود در رابطه با بومی سازی بیشتر شرح و بسط میداند گرچه همین چند خطی هم که نوشته اند مفید است. مقاله ایشان طولانی است و هر پاراگراف و هر سطر آن جالب است. بعضی مباحث آن فلسفی است که من را به یاد بنتام می اندازد. و مسائل روانشناسی و نیروی انسانی نیز در آن به چشم میخورد و در نهایت مسئله روز ما یعنی بازاریابی به وضوح قابل مشاهده است.

من چندین بار مقاله ایشان را خواندم و لذت برم و به فکر فرو رفتم و با خود گفتم ایریسا به نیروهائی اینچنین تئوریک و علاقمند و پرجنب و جوش نیاز دارد. جوانی که هم گردشگری و کوهنوردی اش ترک نمیشود و هم مسائل شرکت و کارش برایش مهم است. امیدوارم قدر او و نیروهای مشابه را بدانیم و کاری نکنیم که دلسرد شوند.

خواهشمندم با حوصله سطر به سطر مقاله را بخوانید و برای آینده خود و شرکت در جهت رشد و پیشرفت هر کاری میتوانید انجام دهید.

 تأکید و رنگی کردن و  آرایش بعضی جملات مقاله را من انجام داده ام.


 
طرح مسئله بومی سازی
ساعت ۱٢:٢٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ امرداد ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: کارکنان ،منابع انسانی ،نامه ها ،سرگذشت

حوصله نوشتن نداشتم. حالا هم که مینویسم پایان روز 14 مرداد است. و نمیدانم که آیا برای صبح روز 15 مرداد آماده میشود یا خیر. چندین روز است که فکر میکنم چه بنویسم؟ موضوعاتی هم در سرم هست. اما پروراندن موضوع چیز دیگری است. اصولا برای نوشتن به چه چیزی نیاز است؟....


 
نامه دوم آقای آزرمگین
ساعت ۱:٠٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٥ امرداد ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: نامه ها ،سرگذشت ،کارکنان ،منابع انسانی

این آقای آزرمگین هم مرا تنبل و شرمنده می کند. 2 شماره است که او مینویسد و من هم از خدا خواسته , نوشته او را نشر میدهم و خودم را راحت میکنم. زحمات و دلسوزی او را پاس میدارم . نامه دوم او هم علمی است و هم عملی . ای کاش همه دانش آموختگان ما که در خارج تحصیل می کنند همچون او باشند. با عشق و علاقه تحصیل کرده است. و حالا یافته ها و آموخته های خود را در اختیار ایریسا قرار داده است.

مدیریت او علمی است و یکی از نیازهای امروز ایریسا همین است. ما از عدم مدیریت علمی در تمام بخش های فنی و ستادی رنج می بریم و این را خودمان هم نمیدانیم. و امروز ایریسا به مدیرانی نیاز دارد که به مدیریت علمی باور داشته و در جهت پیاده سازی آن اقدام نمایند. بدون رودربایستی میگویم از روز اول ایریسا بطور سنتی اداره شده است و همین موجب مشکلات آن بوده است.

میخواهم مقدمه ام را کوتاه کنم تا به نامه بسیار مفصل و طولانی آقای آزرمگین برسیم. اما ناگزیر به بیان مطلب هستم و آن اینکه نوشتن در وبلاگ کافی نیست. آقای آزرمگین باید پیشنهاد خود را با مدیر عامل محترم شرکت و در کمیته مدیران مطرح کند و یک یا چند کار گروه بطور منسجم برای بحث و پیاده سازی پیشنهاد ایشان با تصویب مدیریت شرکت دست به اقدام بزنند. انشاالله که چنین شود... نامه دوم ایشان را با دقت و حوصله در چندین نوبت در ادامه مطلب بخوانید: