راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

نویسنده ای جدید برای وبلاگ
ساعت ٤:٥٤ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٥ بهمن ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: امتیازات کار در ایریسا ،نامه ها ،تولد وبلاگ ،سرگذشت

همواره سفارش و درخواست میکردم که دوستی به کمک من بیاید و در نویسندگی مطالب وبلاگ به من کمک کند. و پس از تقریبآ دو سال این خواسته برآورده شد و نویسنده ای به وبلاگ پیوست....


به استحضار شما علاقمندان این وبلاگ میرساند که یک نفر از کارکنان با نام مستعار "مشبک مشبکی" تا چند روز دیگر در این وبلاگ به نام خودش مطلبی خواهد نوشت. او قبلا در بخش نظرات ، پیام هائی نوشته است و در آخرین آنها اعلام آمادگی کرد که برای من مطلب بنویسد و من هم با او مکاتبه الکترونیکی کردم و به او قول همکاری دادم و مطلب بعدی که در این وبلاگ نوشته خواهد شد به احتمال زیاد با نام ایشان خواهد بود.

من ایشان را با نام اصلی نمیشناسم و نمیدانم که مرد است یا زن. و او خودش خواسته که ناشناس بماند حتی برای من. من هم سعی میکنم او را نشناسم و به گفته های او توجه داشته باشم. اگر نوشته هایش با سیاست های من هماهنگی نداشته باشد و در جهت تضعیف شرکت ایریسا و کارکنانش باشد و یا با ادب و نزاکت نباشد و بر همکاران توهین روا دارد، اجازه درج مطلب را از او خواهم گرفت.

او در بخشی از نامه خود به من چنین نوشته است:

من علاقه مند به استفاده از تمام ظرفیت های شرکت هستم و معتقدم در حال حاضر بسیاری از پتانسیل های شرکت دارد هرز میرود.

هوشیاری دادن به برخی مدیران محافظه کار و ایجاد حس همدلی و مشارکت بیشتر در پرسنل.

من خودم از جمله کسانی بوده ام که هم زمینه کار برایم خارج از شرکت فراهم بوده هم پیشنهاداتی از شرکت های رقیب داشته ام اما به دلیل چیزی که اسمش را گذاشته ام ارق ایریسایی حاضر نبوده و نیستم شرکت را ترک کنم چون خودم را جزیی از این مجموعه عظیم میدانم و دل به تعالی آن بسته ام پس میخواهم کمر همت ببندیم و ضعف های آن را خودمان حل کنیم.

به همان دلیلی که شما فعلا صلاح نمیدانید کسی شما را بشناسد به من هم اجازه دهید فعلا به صورت ناشناس فعالیت کنم.

من امیدوارم که آقای "مشبکی" با صبر و حوصله و صادقانه بنشیند و هدف خود را از نوشتن در وبلاگ با جملاتی ساده برای خوانندگان روشن کند و اهداف خود را باز گوید.

و من هم منتظر ایشان هستم که اولین نوشته ایشان را ببینم.

 

و در اینجا از آنان که در شرکت ، صاحب ایده و تحلیل اند و میتوانند برای تعالی ایریسا فعالیت کنند درخواست و خواهش میکنم به صحنه بیایند و مطلب بنویسند و مرا راهنمائی کنند. مطمئن باشید که اگر دوستان بنویسند من اداره وبلاگ را به آنان واگذار میکنم و به راه خودم خواهم رفت و اثری از من نخواهید دید.

 

در این بخش مطلبی دیگر را مینویسم و آن اینکه خواننده ای بر روی یک پست چنین نظر داده بود:

"من با لول بندی عیدی و بن و .. مخالفم

اما به متاهل ها حق میدهم که بیشتر میگیرند چون به هر حال خرج چند نفر را دارند میدهند "

 

اما پاسخ من. خیلی ها میگویند من کلی گوئی میکنم و نظر خودم را اعلام نمیکنم. اما من احمد به طور شفاف نظر خودم را پیرامون توزیع امکانات در شرکت بیان میکنم.

بنده حقیر میگویم توزیع امکانات و رفاهیات در شرکت باید دقیقآ بر اساس شایستگی های افراد باشد و توزیع مساوی امکانات را در یک شرکت خصوصی اصلآ به صلاح نمیدانم. اگر میخواهیم رشد و بالندگی در شرکت وجود داشته باشد و آن هدف ماست باید به کسانی امکانات و پاداش های بیشتر داد که شایستگی بیشتر دارند. کسانی که تخصص بالاتر دارند کسانی که تحصیلات عالیه دارند کسانی که از دانشگاه های معتبر مدرک گرفته اند. کسانی که فکر و ایده و عمل بهتری برای شرکت دارند. کسانی که برای شرکت ارزش بیشتری می آفرینند.

ما یک کارخانه بافندگی پارچه نیستیم که به تمام کارگران بافنده به یک میزان پاداش بدهیم. هر چند در آنجا هم باید به کسی بیشتر پاداش داد که کارش ضایعات کمتری دارد و کمتر پارچه ها را خراب میکند.

تمام متخصصان در یک سطح نیستند. تمام برنامه نویسان در یک سطح نیستند. تمام مدیران پروژه در یک سطح نیستند. تمام منشی ها در یک سطح نیستند. تمام نیروهای خدمات هم در یک سطح نیستند.

اگر لول ها درست و بر اساس ضوابط و شایستگی به افراد داده شده باشد. باید امکانات هم بر اساس لول باشد. این شرط و اگر خیلی مهم است. اگر همه چیز بر اساس ضابطه باشد آنگاه امکانات هم بر اساس لول درست است.

همت به خرج دهیم و استانداردها و روش ها و مقررات را درست کنیم. و هر کس را بر اساس استحقاقش در جایگاه مناسب قرار دهیم و آنگاه بر اساس آن امکانات را توزیع کنیم.

توزیع امکانات به روش مساوی ساده ترین راه توزیع امکانات است. روشی که ماه گذشته انجام شد و به هر کارمند مبلغ 40 هزارتومان در پرفراژ حقوقی پرداخت کردند. و در حقوق دی ماه به هر نفر 60 هزار تومان بطور مساوی دادند.

به راستی آیا همه افراد و کارکنان از نظر کارکرد و ارزش کاری و بهره وری با هم برابرند.

آیا ارزش کار مدیر پروژه نوردگرم برابر یک نیروی تازه وارد است که به هر دو یک میزان پرداخت شد؟  البته از نظر ارزش انسانی همه انسان اند و قابل احترام.

در اطلاعیه ای اعلام شد که این 60 هزار تومان به خاطر رضایت مشتری بوده است. خیلی خوب است و ستوده است که وقتی مشتری ها  اعلام رضایت کردند به همه کارکنان پاداش بدهیم. این هدف گذاری خیلی خوبی است که به کارکنان از قبل گفته شود اگر رضایت مشتری را فراهم کنید پاداش میگیرید. اما باید رضایت مشتری تعریف شود و ملاکها و معیارهائی گذاشته شود و همه در جهت کسب آن تلاش کنند و اگر به آن اهداف رسیدیم آنگاه پاداش بدهیم. و باز هم میگویم نه به تساوی بلکه بر اساس تلاش هر کس در رسیدن به آن هدف.

در سالهای اولیه انقلاب سازمان عمران اراضی اصفهان به اداره جات دولتی زمین میداد و در اداره جات هم بین کارکنان تقسیم میشد. و یک ضابطه این بود هرکس که فرزند بیشتر داشت امتیاز بیشتری برای گرفتن زمین داشت. این بود که کارگری که چند فرزند داشت امتیازش از یک تحصیلکرده و متخصص فنی یشتر میشد و زمین میگرفت. این روش غیر از دلسرد کردن افراد به ادامه تحصیل و کسب مدارج عالی چه نتیجه دیگری دارد؟

میدانم که بسیاری از کارکنان به دلایل مختلف با نظر فوق مخالف اند. و بر من ایراد خواهند گرفت ، اما به باور من باید واقعیت ها را گفت تا راه بهینه پیدا شود. شما هم دلایل خود را برای توزیع امکانات بیان کنید. من ناراحت نمیشوم. شاید بعضی ها فکر کنند توزیع مساوی امکانات از بروز نارضایتی ها در شرکت جلوگیری میکند و بی چالش تر است. آری بی چالش است اما دلسرد کننده است و موجب عدم رشد در شرکت.

 

به نظر من واحد PSO (دفتر پشتیبانی پروژه ها) علاوه بر وظایف جاری خود وظیفه دارد که در رابطه با توزیع پاداش روشها و دستورالعمل های عادلانه وضع کند و به تصویب برساند. آن دفتر وظیفه پشتیبانی از پروژه ها و متخصصین را به عهده دارد و باید روشهائی وضع کند که موجب پیشرفت پروژه ها شود. و با ایراد یک سؤال ، آنان را متوجه وضعیتشان میکنم.

آیا درست است که در توریع پاداش شش ماهه در دوره قبل ، میانگین پاداش گروه ستاد بالاتر از میانگین پاداش دریافتی توسط کادر فنی شرکت بوده است؟

اگر درست باشد مدیران پروژه و کادر فنی با چه امیدی همچنان بیشتر تلاش کنند؟

آنچه نوشته شد با اذعان به زحمات نیروهای ستاد است و منکر تلاش آنان نیستم اما باید ضابطه را برقرار کرد.

خدا را شاهد میگیرم که با هیچکس سر دشمنی ندارم و هیچکس را نمیخواهم زیر سؤال ببرم و آنچه مینویسم برای این است که ایریسا را در اوج میخواهم. ایریسا را شرکت طراز اول انفورماتیک و اتوماسیون در مملکت میخواهم و میخواهم که همه کارکنان محیطی شاداب و سازنده را در دوران کاری خود تجربه کنند.