راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

افزایش حقوق آری یا خیر؟
ساعت ٥:۱٤ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٥ تیر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: سرگذشت ،کارکنان ،منابع انسانی ،تاریخچه ایریسا

با درود به همه همکارانی که برای ایریسا زحمت می کشند و همیشه در کارند و کار خود را به نحو احسن انجام می دهند.و به همه کسانی که برای پیشبرد اهداف شرکت تلاش میکنند درود می فرستم.....


فرقی نمی کند که این همکار کی باشد و در چه رده ای. می خواهد مدیر باشد یا غیر مدیر. متخصص باشد یا غیر متخصص. خدماتی باشد یا تدارکاتی. اتوماسیونی باشد یا شبکه ای. آی اسی باشد یا غیر آن. ستادی باشد یا غیر ستادی.

هر کس که هست اگر برای ایریسا صادقانه تلاش می کند, موجب رشک من است و من به حال او غبطه میخورم. وقتی می بینم جمعی در حال پیش بردن کار ایریسا هستند شرمنده می شوم در حالی که خودم نمی توانم کمکی به مشکلات شرکت بنمایم.

آنها هم که در کار خود کم فروشی می کنند و کار خود را خوب انجام نمی دهند به آن نیروهای ساعی نگاه کنند و سر شرمندگی به پایین بیاندازند. همین کاری که من میکنم.

چه می شود کرد ما جمعی هستیم که عاشق شدیم. عاشق ایریسا و حالا هم گرفتار کمند اوییم.

ما در این شهر غریبیم و در این ملک فقیر

به کمند تو گرفتار و به دام تو اسیر

در آفاق گشاده است ولیکن بسته است

از سر زلف تو در پای دل ما زنجیر (سعدی)

ای کاش مدیریت در همه امور با کارکنان مشورت میکرد و پس از نظرسنجی تصمیم میگرفت. البته لازمه این کار اعتماد به کارکنان و ارائه داده های واقعی به آنان است. اکثریت کارکنان دلشان میخواهد که شرکت رشد کند و حتمآ همفکری و همکاری خواهند کرد.

 یکی از مواردی که خیلی وقت مدیریت را گرفته است و ساعتها بر روی آن بحث شده و ده ها سیمولیشن از آن گرفته شده است, مسئله اضافه کردن حقوق کارکنان است.

اضافه کردن حقوق کارکنان هم قولی بود که مدیران شرکت داده بودند و آنها هم به حرفی که آقای سمیعی نژاد زده بود اعتماد کرده بودند و این قول افزایش حقوق را به کارکنان دادند. قول دادند تا شاید با اصلاح ساختار پرداخت و افزایش حقوق از رفتن تعدادی از کارکنان به فولاد مبارکه پیشگیری کنند. قول دادند تا متخصصین با دلگرمی بیشتری به کار در ایریسا و خدمت به مملکت بکوشند.

قریب 140 نفر که پشیمان نشدند و عزم جزم کردند و رفتند به فولاد مبارکه و قرارداد مستقیم شدند. و جمعی هم به وعده ها دلخوش کردند و ماندند. و حالا در انتظار تا ببینند مدیریت ایریسا حقوقشان را چقدر اضافه میکند.

من شنیده های خودم از موضوع افزایش حقوق را مطرح میکنم و بعد نظر خودم را میدهم. اولآ که تا حالا بین دهم تا پانزدهم هر ماه حقوق ایریسا پرداخت شده است و هیچگاه حقوق کارکنان به تاخیر نیفتاده است و امیدوارم این مورد هرگز اتفاق نیفتد.

آن اولآ, دومآ هم ندارد. پس برویم سر شنیده ها و شایعات. تا کنون چندین سیمولیشن از افزایش حقوق گرفته شده است ولی وقتی در آمد و فروش شرکت را با هزینه ها مقایسه میکنند متوجه مشوند که شرکت قادر به پرداخت آن حقوق و هزینه ها نیست و به قول بازاری ها در آخر کم می آورد.

حالا دو نظر و یا راه عمده برای افزایش دادن و یا ندادن حقوق وجود دارد:

نظر و راه اول این است که حقوق را زیاد افزایش ندهیم. چون شرکت توان آن را ندارد و در آینده با مشکل مواجه میشود. همین 9 درصدی را که افزایش داده ایم کافی است. و اگر در پایان سال ته کاسه چیزی ماند بین کارکنان توزیع خواهیم کرد.

نظر و راه دوم این است که حقوق را افزایش دهیم ولی تلاش کنیم که هزینه های دیگر را کم کنیم و فروش و بهره وری خود را بالا ببریم و صبر کنیم تا آینده چه میشود.

اجرای نظر و راه اول منوط به این است که مدیریت صادقانه تمام واقعیت ها را با کارکنان در میان بگذارد و کارکنان هم اعتماد کنند و بخشی از آنها دست از لجاجت بردارند و با همین حقوق بسازند تا شرکت به مرور راه واقعی را پیدا کند و از بحران فعلی بیرون رود و به جبران پردازد.

اجرای راه حل دوم هم عملی است ولی احتمال دارد شرکت نتواند به آن عمل کند و یا با تآخیر در پرداخت حقوق ماهیانه مواجه شویم و به مرور کارکنان دلسرد شوند و دست به ترک ایریسا و یا کم کاری بزنند. که اینهم یعنی در سراشیبی سقوط رفتن.

به نظر شما راه حل اول را برویم یا راه حل دوم را؟

پیشنهاد و نظر احمد بر این است که راه حل دوم را برویم. چون به کارکنان قول داده ایم. و اگر حقوق را اضافه نکنیم باید منتظر شماتت قرارداد مستقیمی ها باشیم که ما را سرزنش کنند که دیدی گفتیم به این مدیریت اعتمادی نیست. من میگویم افراد متمول وقتی با مشکل مواجه میشوند مگر زمین و اموال خود را نمی فروشند؟ مگر دست به قرض و وام نمیزنند؟ ایریسا آنقدر املاک و ساختمان در تهران و اصفهان و اهواز دارد که کمی از آن را بفروشد و یکی دو سال حقوق کارکنان را بدهد تا اوضاع درست شود. و مگر مالک ایریسا , شرکت فولاد مبارکه نیست؟ خودش کمک کند. آشی است که خودش پخته است. و شکست ایریسا یعنی شکست یکی از شرکتهای فولا مبارکه. و مگر بخش های بازاریابی عریض و طویل ما با جدیت مشغول بازاریابی نیستند. و مگر قرار است ما دست روی دست بگذاریم و درآمدی حاصل نکنیم؟

البته من حساسیت های مدیریت عالی شرکت را درک میکنم و میدانم تمام جلسات را برای این میگذارند تا بهترین راه حل را پیدا کنند. و مطمئن هستم با علاقه ای که به ایریسا و کارکنان دارند بالاخره تصمیم مناسب را میگیرند و حقوق را تا آنجا افزایش خواهند داد تا به سطح کارکنان فولاد مبارکه برسیم. و کارکنان هم قدردان مدیریت خواهند بود و اگر محیط کار مناسب را برای کارکنان فراهم کنیم آنان به هر کار بزرگی توانا هستند. فکر میخواهد و برنامه ریزی و تلاش دو چندان.

مدتی است که محیط شاداب را فراموش کرده ایم. و همه در این چند ماه با بحرانی که فولاد مبارکه و قرارداد مستقیمی ها بوجود آوردند دست بگریبان بودیم و خیلی ها دلسرد و ناامید شدند و در این بین مدیریت عالی شرکت باید به فکر روحیه کارکنان و شادابی آنان باشند. و از گفتن حقایق هم نترسند و به سوالاتی که در ذهن کارکنان هست و مرتب از آن سراغ میگیرند پاسخ دهند. مثلا برای روز زن چه فکری کرده ایم؟ آیا هدایائی خواهیم داد یا خیر؟ حتی اگر برنامه ای نداریم آن را اعلام و به شایعات پایان دهیم.

براستی برنامه نیروی انسانی برای شادابی محیط و کارکنان چیست و چه مجموعه اقداماتی را تدارک دیده اند؟

من حرف برای گفتن و انتقاد فراوان دارم ولی خودم هم نمیدانم چرا نمیتوانم آنها را مطرح کنم. برای 25 تیر ماه هم از سهام و هیئت مدیره خواهم نوشت زیرا که قرار است در پایان تیر ماه مجمع عمومی داشته باشیم و موارد زیادی را باید روشن کنیم. مثلا آیا افزایش سرمایه به نفع شرکت و کارکنان است؟ ترکیب هیئت مدیره چه خواهد بود؟ آیا فروش سهام که کارکنان به آن اقدام کرده اند به نفع ماست و یا به ضرر؟ چرا این جو بوجود آمده است؟ مدیریت شرکت چه باید بکند؟ و ...

اگر در رابطه با مجمع و سهام برایم اطلاعی بفرستید ممنون میشوم و در پست بعد درج میکنم. ولی میدانم مرد این میدان کم است.