راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

سود واقعی در چیست؟
ساعت ٦:٤٢ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٥ آبان ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: سرگذشت ،کارکنان ،تاریخچه ایریسا ،هیئت مدیره

به نام خدا. این پست را با نام خدا آغاز میکنم که هر کاری اگر با نام خدا آغاز نشود و برای خدا نباشد, عقیم است و بی نتیجه. و هر چیز نابود شدنی است مگر آنچه که رو به سوی خدا داشته باشد. و خالص برای رضای خدا باشد و قصد از آن خدمت باشد. نه خودنمائی و یا خدای ناکرده اهداف و یا اغراض شخصی....


قصد این وبلاگ خودنمائی نبوده و نیست. بلکه برای این بود که بستری باشد برای رشد. کارکنان حرف های منطقی و حرف های دل خود را بزنند و مدیران هم به آن حرف ها گوش بدهند و از نظریات کارکنان در تصمیم گیری هایشان استفاده کنند. و وقایع ایریسا در جائی برای آیندگان ثبت گردد. که خوشبختانه آنچه طی بیش از دو سال من نوشته ام یا شما نوشته اید بخشی از فرهنگ ما ایریسائی ها بوده است که ثبت شده و روزگاری در آینده مورد استفاده پژوهندگان قرار خواهد گرفت.

من از همه جا و همه چیز خبر ندارم ولی بعضی خبرها بگوشم می رسد. مدتی پیش شنیدم که در جلسه ای مدیری از مدیران ارشد مطرح کرده است که دیگر مدیران نباید وبلاگ راه ایریسا را بخوانند. زیرا این خواندن موجب تبلیغ وبلاگ و رسمیت دادن به آن می شود. و یا مدیری هست که تا کنون هیچ کامنتی بر روی این وبلاگ نگذاشته است تا به آن رسمیت نداده باشد.

احمد حقیر و کوچک همه شماست و ادعائی ندارد و بارها گفته است که اگر مدیریت واقعا این وبلاگ را به ضرر مصالح کارکنان و ایریسا میداند با مدرک اعلام کند تا احمد داوطلبانه آن را تعطیل کند. احمد بد است ولی بدتر از او هم وجود دارد. بدی مرا تحمل کنید تا به بدی های دیگران دچار نشوید.

اندر مزایا و معایب این وبلاگ قبلا گفته و نوشته ام و بعضی مواقع به علت احترامی که برای همکاران و مدیریت قائلم میخواهم آن را تعطیل کنم ولی حیفم میاید این طفل نوپا را بی سرپرست بگذارم و این بستان را که مورد علاقه جمعی است بی آب رها کنم تا خشک شود.

من اعتقاد دارم که ما آدمیان به آموزش نیاز داریم و مدتها باید بگذرد و تمرین کنیم تا بتوانیم از همدیگر انتقاد سازنده داشته باشیم. من میدانم که بعضی ها هم با حب و بغض می نویسند و بی جهت به دیگران تهمت میزنند ولی اگر همه تلاش کنیم راه درست انتقاد و سازندگی را خواهیم آموخت.

این ها مقدمه بود تا به مطلب اصلی برسیم. اولاً همه خبر دار شدند که سود سهام کارکنان شرکت ایریسا پرداخت شد. البته همه کارکنان که سهام ندارند. بلکه تعدادی از کارکنان سهامدار هستند. بعضی ها 100 سهم دارند و اکثرآ کمتر از 3000 سهم دارند که سود سهام این افراد پرداخت شده و آنان که بیش از 3000 سهم دارند باید صبر کنند تا امور مالی در وقت مناسب اقدام کند. تقریبا 4 ماه از تصویب پرداخت سود توسط مجمع عمومی میگذرد. از زمانی که در مجمع عمومی تصمیم گرفته شد به هر سهم 3000 ریال سود بدهند. در حالی که فولاد مبارکه که سهامی عام است سود خود را در مدت 2 ماه بعد از مجمع پرداخت میکند, انصاف این است که سود سهام کارکنان ایریسا که خود در تولید درامد و سود سهیم و دخیل بوده اند زودتر پرداخت شود.

ثانیاً در مجمع قرار بر این شد که فولاد مبارکه نسبت به خرید سهام کارکنان طی دو هفته تصمیم گیری کند که تا کنون 4 ماه از آن قرار گذشته و مجتمع فولاد تصمیم نگرفته است و این به ضرر سهامداران است. از یک طرف میگویند شرکت در سالهای آینده سود بالائی توزیع نمیکند و از طرفی سهام او را نمی خرند تا بی ارزش شود. در اینجا از مدیریت فولاد مبارکه میخواهم که بیش از این به ضرر سهامداران راضی نباشد و هر چه زودتر نسبت به خرید سهام کارکنان به قیمت عادلانه اقدام کند.

ثالثاً و مهمتر از همه این که 4 ماه است اسامی جدید اعضای هیئت مدیره اعلام نشده است. و این هم از برکات خرید سهام متعلق به ایریتک توسط فولاد مبارکه است. که دیگر دولتی شده ایم. وجود هیئت مدیره ای توانا و دلسوز را نباید دست کم گرفت. یک شرکت را نباید بدین وضع رها کرد. باید تصمیمات قاطع و سریع گرفت. کجدار و مریز رفتار کردن به نفع یک شرکت بین المللی نیست. امیدوارم مدیریت فولاد مبارکه عنایت کند و این مهم را هر چه زودتر مشخص نماید. در باره هیئت مدیره خوب هم قبلا چندین پست داشته ام که تکرار نمی کنم.

آری سود واقعی ما در انجام موارد فوق الاشاره است.

و گلابه ام از دوستان خواننده وبلاگ این است که چرا در رابطه با تک تک مواردی که مینویسم اظهار نظری نمیکنند. و اگر هم اظهار نظر کنند معمولا در رابطه با مسائلی است که در پست من مطرح نشده است.

با درود و احترام به همه کسانی که برای ایریسا صادقانه زحمت میکشند.