راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

تأملاتی بر داستان تلخ و شیرین لول
ساعت ۸:٢٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ دی ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: سرگذشت ،کارکنان ،منابع انسانی ،امتیازات کار در ایریسا

امیدوارم این آخرین پستی باشد که در باره level مینویسم. و امیدوارم این موضوع باعث شده باشد که حقی به حق دار برسد. و آنان که مستحق لول بوده اند , توانسته باشند با مراجعه به مدیریت محترم , و بیان خواسته خود به طور منطقی و مستدل حق خود را گرفته باشند....


در ابتدا نکته ای را یادآور شوم و آن اینکه انتظار می رفت مدیران محترم کمی در این رابطه روشنگری میکردند. که لااقل من از این روشنگری ها بی خبرم.

نکته دیگر اینکه مدیران محترم درسی بگیرند از آنچه اتفاق افتاد و آن اینکه قبل از علنی شدن لول ها باید یکسری جلسات توجیهی برگزار کنند و شریط موجود و روش کار خود را توضیح هند تا به تبعات بعدی گرفتار نشوند.

 در اینجا چند مورد را در رابطه با پست قبلی تیتر وار مینویسم:

1-      دلم میخواهد مدیران محترم , نظریات ارائه شده توسط خوانندگان را بخوانند و مرور کنند. شاید برایشان مفید باشد و متوجه اوضاع شوند و اگر واقعاً حرف مفیدی بود و کارمندی مشکلی داشت و مشکلش منطقی بود به حل آن اقدام کنند.

2-      دوستان کامنت گذار سعی کنند با همدیگر مشاجره نکنند و هرکس سعی کند حرف منطقی خود را بنویسد , تا مشکلی از خود و سازمان حل کند. با حب و بغض نوشتن نه تنها مشکلی را حل نمی کند که شاید روزی ما را از کرده خود پشیمان کند.

3-      بعضی ها از نیم لول شکایت کرده اند. من با نیم لول هم موافقم. همه افراد در یک سطح نیستند و بعضی ها استحقاق بیشتری نسبت به دیگری دارند و لازم نیست هر دو یک لول کامل بگیرند.

4-      بار دیگر تکرار میکنم نظام ارتقاء باید تدوین شود. هیچ معنی و مفهوم ندارد که کسی از گرد راه برسد و یکباره مدیر پروژه شود یا مدیر گروه شود. نردبان ترقی باید پله پله باشد. تا کسی برنامه نویس نکرده باشد و برنامه نویس 1 و آنگاه 2 و آنگاه 3 نشده باشد و تا دوره های لازم را طی نکرده باشد و تا سنوات لازم در هر گروه را پشت سر نگذاشته باشد نمیتواند یک تحلیلگر شود. و برای تمام پستهای شغلی چنین است. هر پستی باید شرایط احراز داشته باشد.

5-      چرا هیچکس به حرف من گوش نمیکند. چرا کمیته ارتقاء تشکیل نمیشود؟ بگذار حرف دلم را بزنم. امروزه همه سر خود را گرفته اند و هر کس به فکر خویش است. ما پیشقراول میخواهم. ما آدم های فداکار و پر انگیزه میخواهیم. ما کسانی را میخواهیم که از شماتت و سرزنش هیچکس نترسند و پا به میدان بگذارند و با تمام کژی ها و رودربایستی ها و زیاده خواهی ها و انحرافات شجاعانه سینه سپر کنند. و روحیه امید و شادی را در سراسر شرکت بپراکنند. و کلام آخر اینکه تمام ایریسائیان اعم از زن و مرد , مدیر و غیر مدیر باید در خود تجدید نظر کنند. حتی شما. حتی خودم. اگر ما تغییر نکنیم هیچ تحولی به وجود نخواهد آمد. و باز حرف دلم را بزنم که دوستان, ما همه چیز داریم. ناشکر نباشیم. کمی به اطراف خود نگاه کنیم تا بدانیم خداوند به ما الطاف زیادی کرده است. نومیدی و یأس را از خود دور کنیم و با شادمانی, پر انرژی حرکت کنیم. اگر قدر عافیت را ندانیم به بلیه دچار خواهیم شد. این مضوعات را بعدها بیشتر شرح خواهم داد. به آنان که راه کج میروند نگاه نکنید به آدمهای پاک و پاکرو و سخت کوش نگاه کنید.