راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

مجمع عمومی شرکت ایریسا 26 اردیبهشت
ساعت ۱:۱٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: هیئت مدیره ،سرگذشت ،منابع انسانی ،کارکنان

در یکماه گذشته هرچه با خودم کلنجار رفتم که چیزی بنویسم موفق نشدم. هیچ جوری نشد که نشد. روحیه و انگیزه اش نبود. و از طرفی ناراحت اینکه نظم خود در نوشتن را به هم زده بودم. و ناراحت از اینکه خیلی از دوستداران این وبلاگ را منتظر نگه داشته ام. گفته ام که هرگاه قصد داشته باشم که هرگز ننویسم شما را بی خبر نخواهم گذاشت و رسماً خداحافظی می کنم و ادامه راه ایریسا را به دیگری می سپارم.....


شاید مشکل روحی و روانی خودم بوده است که ننوشته ام. شاید انعکاس عملکرد و برخورد دیگران بوده که مرا به اینجا رسانده است که نوشتن برای جمع بی تفاوت فایده ای ندارد. دلیل اصلی اش را نمیدانم. شاید لازم است که سری به مشاور روانشناس شرکت , آقای دکتر سعید عباسپور بزنم. و با او مشورت کنم که چرا چنین شده ام. دکتر عباسپور هم که در سال جدید سری به ایریسا نزده است. دلیلش را باید از خودش و یا مدیریت ایریسا پرسید که چرا ایشان نیامده است. سال گذشته بود که برای کم کردن هزینه ها به دکتر گفتند دیگر مشاوره به کارکنان و خانواده آنان ندهد و فقط برای مصاحبه های استخدامی و تعدادی کلاس جمعی تشریف بیاورند. و در سال گذشته دکتر محدود شد در آمدن, و کارکنان و خانواده آنان محروم از مشورت. در هزینه ها کمی صرفه جوئی شده است ولی از مزایای آن محروم شدیم. و ناراحتی من از همین است که چرا کارکنان سکوت کردند و هرچه از امتیازات آنان کم میشود رضا به قضا میدهند. باور کنید دکتر به پول ایریسا نیاز ندارد و در تهران خیلی بهتر درآمد دارد. اما او ایریسا و دوستان ایریسا را دوست دارد و با تمام مشکلات جسمی به اصفهان می آمد تا مرحمی بر زخمهای روحی جمعی از خانواده ها باشد و صحبت و مشورت با او آرامشی به کارکنان میداد که متأسفانه ما آنها را نمی بینیم ولی هزینه هایش را می بینیم که محسوس است. همیشه همینجور است هزینه ها ملموس اند و نتایج ناملموس.

 روزی خدمت دکتر رسیدم و گفتم در وبلاگ راه ایریسا یک عکس با کراوات از شما گذاشته اند. خندید و گفت "اگر هر عکسی غیر از آن عکس را گذاشته بود ناراحت میشدم". بگذریم که تا کنون چند مطلب در باره دکتر نوشته ام و باز هم در آینده خواهم نوشت.

صبح روز پنجشنبه 26 اردیبهشت در دفتر اصفهان مجمع عمومی شرکت ایریسا برپا می شود. دستور جلسه هم اعلام شده است. یکی از موارد انتخاب هیئت مدیره است که من و شمای خواننده هیچ کاره ایم. رأی ما به جائی نوشته نیست. من در باره هیئت مدیره , آن روزها که حوصله داشتم همه چیز را نوشته ام. نوشته ام که مهمترین رکن پیش برنده یک شرکت اعضای هیئت مدیره هستند. قضاوت عملکرد اعضای هیئت مدیره با شماست. که سودآوری و عملکرد آن و رضایت کارکنان و مشتریان میتواند شاخص های خوبی برای عملکرد آنان باشد. اگر شما شاخص هائی دیگر سراغ دارید برای من بنویسید.

یکی دیگر از موارد, تقسیم سود سالیانه است که احتمالاً امسال کمتر از سالهای قبل خواهد بود و دکتر سمیعی نژاد در جلسه ای با تمام شرکت های اقماری اعلام فرمودند که هر شرکتی که سودآوری نداشته باشد باید منحل شود. البته ایریسا را استثناء کرده اند و همیشه گفته اند از ایریسا سود نمیخواهند و از ایریسا میخواهند که پروژه های فولاد مبارکه را با کیفیت و خوب انجام دهند.

یکی دیگر از موارد اعلام نشده بر طبق سنوات گذشته پاداش عملکرد هیئت مدیره است که احمد میگوید همان حق جلسات برای آنها کافی است و هر وقت شرکت را به سود آوری رساندند آنوقت هرچه پاداش خواستند نوش جان و حلالشان.

 اما موضوع و دغدغه کارکنان سهامدار تنها یک چیز است و آن این است که قولی را که هیئت رئیسه در مجمع قبلی دادند وفا کنند. قول داده بودند که تا 2 ماه بعد از مجمع  سهام کارکنان را بخرند و از سهامداران خواسته بودند که سکوت کنند و نامه نگاری نکنند. سهامداران به آن شرط عمل کردند ولی حالا نمیدانم نماینده فولاد مبارکه با چه روئی میخواهد در مجمع حاضر شود. احتمالاً شخص دیگری می آید. البته با اطمینان می گویم که طرح نامه نگاری ها بهانه ای بیش نیست.

آری سهامداران میخواهند که سهامشان را بفروشند و مدیریت فولاد مبارکه, که 70 در صد سهام را دارد و سرنوشت شرکت به دست او افتاده است باید این مشکل را حل کند. خطاب به آقای دکتر سمیعی نژاد عرض می کنم اگر شما این مشکل را حل نکنید چند ماه دیگر که از فولاد مبارکه می روید قضاوت بسیار بدی نسبت به شما وجود خواهد داشت و اگر مشگل را حل کنید دعای خیر کارکنان بدرقه راهتان خواهد بود. و از آقای مهندس شهریاری هم درخواست و استدعا می کنم که همین نوشته را بردارند و به دست دکتر برسانند. دکتر حتماً نام نیکی در این رابطه از خود به یادگار خواهند گذاشت. و این خواسته و صدای به حق سهامداران است. و احمد هم قول می دهد که در همین وبلاگ عمل ایشان را بی پاسخ نگذارد و قدردانی و سپاس خود و سهامداران را به جای آورد.

آن دوستان هم که خواسته بودند در رابطه با لول و ارتقاء بنویسم بدانند که لول مرا ندادند و تا ابد هم قادر به ادای آن نخواهند بود و من هم دیگر دنبالش نیستم و شما هم دنبال لول نباشید و بدانید که اگر زورتان به دیگری نمیرسد زورتان باید به خودتان برسد و روزی که زورتان به خودتان رسید و بر خود مسلط شدید لول و همه چیز خودش خواهد آمد. کاری کنید که مدیران به شما التماس کنند.که هنرمند هرجا رود قدر بیند و بر صدر نشیند. و نمیدانم چرا دوست دارم همیشه توضیح واضحات بدهم و موردی را از قلم نیندازم. و آن اینکه از گرو کشی و انحصارو بلوکه کردن کار و منحصر کردن کار به خود نفرت دارم.