راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

افزایش سرمایه سهامداران ایریسا و چند مسئله دیگر
ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٥ شهریور ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: هیئت مدیره ،سرگذشت ،کارکنان ،منابع انسانی

روز شنبه 26 مرداد, مجمع عمومی فوق العاده شرکت ایریسا با موضوع افزایش سرمایه برگزار شد. در این پست موضوع افزایش سرمایه و چند مسئله دیگر را مختصراً می نویسم....


گفتم مختصر. زیرا این روزها, کسی حوصله خواندن مطالب طولانی را ندارد. و مختصر نویسی یک ضرورت است.

1-       سرمایه شرکت ایریسا 75 میلیارد ریال بود که 50% افزایش پیدا کرد. حالا سرمایه شرکت ایریسا برابر 112.5 میلیارد ریال است یعنی سرمایه قبلی 1.5 برابر شده است.

2-       تعداد سهام برابر 1500000 سهم بود که حالا میشود : 2250000 سهم

3-       اگر شما قبلا سهامدار بوده اید تعداد سهامتان 1.5 برابر شده است و مثلاً کسی که 100 سهم داشته حالا 150 سهم دارد.

4-       نکته مهم این که افزایش سرمایه از محل سودهای انباشته سنوات قبل بوده و لزومی به آورده نقدی کارکنان نمی باشد.

5-       تصمیم هیئت مدیره محترم و فولاد مبارکه این است که سهام ایریسا در فرابورس عرضه شود که مستلزم پذیرش در بورس است و باید مقدمات و مراحل آن طی شود.

اینکه آیا رفتن به فرابورس به نفع ایریسا و سهامداران هست یا نه را من نمیدانم. شما خود اظهار نظر کنید. من به چیز دیگری می اندیشم که قبل از رفتن به فرابورس باید انجام شود. اندیشه من این است که ایریسا اگر در انحصار فولاد مبارکه باشد, راه سراشیبی را طی می کند. ایریسا برای رشد و ماندن در بازار بزرگ ایران و در صورت نیاز به بازار خارجی باید چند سهامدار عمده و بزرگ داشت باشد. و هیئت مدیره آن باید متشکل از نمایندگان این سهامداران بزرگ باشد. فولاد مبارکه و فولاد خوزستان و فولاد خراسان و فولاد هرمزگان و ... میتوانند سهامداران عمده و دارای کرسی و عضو و دارای حق رأی در هیئت مدیره باشند.

احمد تنها راه پیشرفت و رشد ایریسا را عدم انحصار سهام میداند.  سهامداران و ترکیب هیئت مدیره که درست شود بقیه کارها هم درست میشود. که در سالیان گذشته بارها نوشته ام " ماهی از سر گنده گردد نی ز دم".

مسئله دوم فضای کاری کارکنان ایریسا است.هم اکنون در هر اتاق 2 یا 3 یا 4 میز گذاشته اند و چندین نفر در یک اتاق با فضای محدود, مشغول کار هستند. در سالن ها وضع از این بد تر است. کارشناسان و متخصصان برای کار فکری به فضائی آرام و بی سر و صدا نیازمندند. این فضای محدود نه تنها استاندارد نیست که پایین تر از استاندارد است. حتی افرادی با نوع کاری متفاوت در یک اتاق هستند. به قول معروف بلبل و کلاغ هم قفس شده اند.

کارکنان ایریسا موقعیت را درک می کنند و این شرایط را به عمد یا اجبار پذیرفته و به آن رضا داده اند. اما مدیریت هم باید به فکر ایجاد شرایط بهتر کاری برای کارکنانش باشد. مدیریت نباید فرصت را از دست بدهد. اکنون بیش از 2 ماه است که ساختمان شماره 2 در کوچه هدایت تخلیه شده است.

احمد می پرسد چرا هنوز تخریب آن آغاز نشده است؟ ساخت بنای جدید حداقل 3 سال زمان میخواهد. چرا مدیریت هنوز تصمیم نهائی را نگرفته است. کارکنان سختی را به جان خود خریده اند و در محیطی تنگ و با سر و صدا و بعضاً پر تنش کار می کنند و انتظار دارند که مدیریت فرصت را از دست ندهد. تازه شنیده شده است که در اثر کمبود جا , بعضی اتاق های همین ساختمان که قرار است تخریب شود توسط دیگران مورد بهره برداری قرار گرفته است. همانگونه که چند ماه قبل نوشته ام باید هر چه زودتر نسبت به تخریب و ایجاد بنای جدید اقدام شود و گرنه متحمل هزینه های فراوان در آینده خواهیم شد. حداقل چندین ماه باید ماهیانه 25 میلیون تومان اجاره ساختمان بدهیم.

نا گفته نگذارم همین جدا بودن کارکنان از هم در ساختمان های دور از هم عوارضی دارد که اظهار ناراحتی آن را از کارکنان شنیده ام و بهتر است برای دور هم جمع کردن کارکنان برنامه ریزی کرد. از من گفتن بود و از شما نشنیدن که تا حالا همینجور بوده است.

قرار بود چند مسئله مطرح شود ولی بقیه اش را میگذارم برای پست بعدی تا کمتر نوشته باشم. همین یک صفحه کافی است.