راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

بن ماه رمضان
ساعت ٧:۱۳ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ امرداد ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: سرگذشت ،تاریخچه ایریسا ،امتیازات کار در ایریسا

کمتر از 10 روز تا ماه رمضان باقیمانده است. ماهی که مبارک اش خوانده اند. معمولآ و در سال های گذشته با فرا رسیدن این ماه خدا، سازمان های دولتی و خصوصی کمک هزینه ای تحت عنوان بن ماه رمضان به کارکنان خود اختصاص میدهند. شرکت ایریسا هم .....


شرکت ایریسا هم همچون دیگر شرکت ها و به تآسی از مجتمع فولاد مبارکه هر سال  به این کار خداپسندانه یا انسان دوستانه و یا کارمند پسندانه دست میزند که امید دارم امسال هم دست به این کار بزند و حتی بیشتر از سال قبل، و سنگ تمام بگذارد و برای یکبار هم که شده بیشتر از شرکت های همسطح و یا حتی فولاد مبارکه پرداخت کند.

آخر حسرت به دل این کارکنان انتقالی از فولاد مبارکه ماند که یکبار ایریسا از فولاد گردنش افراشته تر باشد و دریافتی آنها بیشتر از کارکنان فولاد باشد.

البته امسال سال بحران است و اکثر شرکت ها با مشکل نقدینگی دست و پنجه نرم میکنند و شاید ایریسا هم همین مشکل و بهانه را داشته باشد.

اما ضوابط پرداخت بن ماه رمضان چیست؟

مبالغ آن برای هر کارمندی چگونه محاسبه میشود؟

مدیریت که به ندرت اطلاع رسانی میکند. هرکس در پرفراژ حقوق خود رقمی میبیند. و یا از دوستان میشنود که مبلغی به حساب آنان واریز شده است و یا میشنود که کارت اعتباری پارسیان ایشان شارژ شده است.

چندی قبل کمک هزینه سفر هم پرداخت شد ولی آیا ضوابط پرداخت آن را متوجه شدید؟ بعضی وقت ها به خود میگویم نکند که کارکنان امور اداری خیلی بیکار هستند و دوست دارند که 600 نفر در ماه به آنها زنگ بزنند و بگویند هزینه سفر ما چگونه محاسبه شد؟ تا آنان هم برایشان حسب حال هر کارمندی توضیح دهند. البته دفتر اصفهانی نشین ها هم مراجعه میکنند و حضوری می پرسند.

بعد خودم جواب خودم را میدهم که احمدآقا ، برای اطلاع رسانی باید یا از تو بخواهند و بترسی تا اطلاع رسانی کنی و یا عاشق آدم ها باشی. خوب ترس ما که دیگر ریخته و میماند که عاشق باشیم. عاشقی هم که شیوه رندان بلاکش باشد و کی دیگه بدنبال بلاست؟

دانستن حق کارکنان است و اطلاع رسانی به آنان آسان. تابلو اعلانات که داریم. سیستم الکترونیکی فرزین را که داریم. روابط عمومی ایریسا را هم که داریم. و دست آخر احمد آقا راه ایریسائی هم که در خدمت اطلاع رسانی است و بی ساز میرقصد. کافی است اطلاعیه لازم را امور اداری تهیه و در اختیار یکی از مبادی اطلاعاتی فوق قرار دهد.

حرف و حدیث هم بعد از پرداخت بن ها فراوان است زیرا مجرد و متآهل اعتراض دارند. کارگر و کارشناس اعتراض دارند. متخصص و غیر متخصص اعتراض دارند. زن باشد یک اعتراض دارد. مرد باشد اعتراضی دیگر دارد. کم فرزند یا بی فرزند باشد اعتراض دارد.

چه باید کرد که اعتراض ها کمتر باشد؟

باید دید هدف از پرداخت بن ماه رمضان چیست. آیا چون ماه رمضان نزد ما  مسلمانان عزیز است باید عیدی و کمک هزینه پرداخت کرد؟ آیا میخواهیم روزه گرفتن را تشویق کنیم؟ آیا میخواهیم کمکی به کارکنان کرده باشیم که جبران کمبود حقوق را کرده باشیم؟ آیا میخواهیم یک چسبی برای شرکت فراهم کرده باشیم تا کارکنان تعلق خاطر پیدا کنند و در شرکت بمانند؟ آیا میخواهیم دلگرمی مدیران ارشد را بیشتر تآمین کنیم؟ آیا میخواهیم به کارکنان متخصص بیشتر بها بدهیم ؟ و .....

حال چند تا سوآل در رابطه با بن ماه رمضان طرح میکنم:

آیا باید به همه کارکنان بن ماه رمضان بطور یکسان تعلق بگیرد؟

آیا باید بین مجرد و متآهل فرقی باشد؟

آیا باید بین کارمند مرد متآهل و کارمند زن متآهل تفاوت وجود داشته باشد؟

آیا باید بین فرزند دار و بدون فرزند فرقی باشد؟

آیا باید به گروه های شغلی بالاتر پرداخت بیشتری تعلق بگیرد؟

آیا باید بین متخصص و غیر متخصص فرقی باشد؟

و مهمتر از همه اگر زن و شوهری هر دو در ایریسا کار میکنند باید به هر دو بن ماه رمضان پرداخت کرد و یا به یکنفر از آنان؟

اگر برایتان مهم است که چگونه و با چه ضوابطی و به چه مقدار بن ماه رمضان پرداخت شود، نظرات خودتان را بنویسید. تا کمکی کرده باشید به تصمیم گیرندگان مخصوصآ فرزانه گرامی آقا جمال الدین. که دلشان میخواهد حق به حق دار برسد ولی بدون مشارکت کارکنان و کمک آنان کار برای همه سخت میشود؟ و اگر برایتان مهم نیست پس سکوت کنید و همچون احمدآقا هر چه گذاشتند کف دستتان بگوئید: "خدا برکت دستشون هم درد نکنه".

در زمان های گذشته و در خیلی از شرکت ها، بجای پرداخت بن ماه رمضان، مواد خوراکی میدادند مثلآ: برنج ، شکر، خرما ، روغن و کره و مرغ و خواروبار که خود چه داستانهائی داشت. یکی میگفت چرا برنج لنجان نیست؟ یکی میگفت برنجش پر از ریگ و فضله بود. یکی میگفت چرا برنجش گران است من برنج ارزان مصرف میکنم. یکی میگفت چرا برنج ایرانی؟ یکی میگفت چرا برنج خارجی؟ یکی میگفت جرا روغن جامد، من روغن مایع مصرف میکنم. و خلاصه چه حرف و حدیث ها و بهانه گیری ها و تهمت ها.

یکی میگفت برنج را بطور عمده از فلانی خریده اند که آشنای خودشان است. اگر برنج و آذوقه را به شرکت میآوردند انبار نگهداری وجود نداشت و چه عذابی بود آوردن و توزیع کردن. اگر بن صادر میکردند و به افراد میدادند که به فروشگاهی مراجعه و اجناس را دریافت کنند فریاد همه بلند میشد که مگر ما بیکاریم که برویم آنجا و جنس تحویل بگیریم و جای پارک ماشین هم آنجا نباشد.

خدا پدر تکنولوژی و سازندگان آن را بیامرزد که این کارت های الکترونیکی را به بازار عرضه کردند تا به موقع کارت شما را شارژ کنند و حرف و حدیث و تهمت و گناه هم کم شود و به هر فروشگاهی که دلتان خواست مراجعه و هر جنسی را که دلتان خواست خرید کنید.

میبخشید اگر همه حرفها قاطی پاطی شد اما حرف های لازمی بودند اگر نه کافی. خودتان نتیجه گیری کنید و ما را هم از نظر محروم نکنید.