راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

اینچنین می اندیشم که:
ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٠ تیر ۱۳٩٤   کلمات کلیدی: کارکنان ،تاریخچه ایریسا ،منابع انسانی ،پروژه ها

بعضی مواقع در این می مانم که آیا باید کارکنان همه چیز را بدانند یا نه؟ آیا باید واقعیت ها را به کارکنان گفت یا نه؟ آیا دانستن مسائل و مشکلات به نفع سازمان هست یا نه؟ آیا با خبر بودن از بحران ها به نفع کارکنان هست یا نه؟ .....

توجه : به علت مشکل نرم افزاری تعداد نظرها 0 است ولی تعدادی نظر وجود دارد که می توانید آنها را بخوانید.


اینچنین فکر می کنم که اگر شجاع و با اراده باشیم , دانستن مشکلات ما را بیدار می کند که چگونه حرکت کنیم. چگونه برنامه ریزی کنیم و چگونه از مشکلات و تنگناها بیرون رویم. اینچنین می اندیشم که هر کارمندی باید بداند که فقط نباید در روزهای خوشی و خرمی در کنار شرکت باشد, بلکه باید در سختی ها و مشکلات هم در کنار شرکت باشد و خود برای حل مشکلات پیشقدم شود.

اینچنین فکر می کنم که مدیریت باید مشکلات و مسائل را بدون ترس و واهمه, همراه اطلاعات لازم در اختیار کارکنان قرار دهد و سختی ها و تنگناها را برای کارکنان بازگو کند و برای آنها بگوید که شرکت و سازمان با چه مشکلات و چالش هائی روبرو است.

اینچنین می اندیشم که مدیریت شرکت پس از روشن کردن چالش ها برای کارکنان باید از آنها کمک و راه حل بخواهد. اگر کارکنان خود را متعلق به شرکت بدانند و سازمان را خانه خود بدانند در حل مسائل مشارکت خواهند کرد. مطرح کردن مشکلات با کارکنان, یعنی مشارکت آنان را خواستاریم و به ایده ها و راه حل هایشان احترام می گذاریم.

اینچنین می اندیشم که نه تنها چالش ها را با کارکنان مطرح کنیم بلکه آنها را به مسابقه بگذاریم. با مسائل و مشکلات بطور واقعی برخورد کنیم. سئوالات و مسائل واقعی را در معرض مسابقه قرار دهیم نه سوالات تئوریک و بی خاصیت را.

اینچنین می اندیشم که برای مشکلات خود در سطح شرکت فراخوان بدهیم و علاوه بر آن, به بهترین راه حل ها پاداش و جایزه نیکو بدهیم. لطفا کمی در رابطه با آنچه نوشتم بیندیشید.

این مدیران شرکت هستند که باید بگویند مشکلات ما چیست؟ من چند نمونه را بر می شمارم. که هر کدام بسیار مهم است و اگر با آنها به طور جدی برخورد نکنیم باید منتظر شرایط بد و سخت در آینده باشیم.

-         مهمترین مسئله بهره وری است. از نظر من بهره وری شرکت بسیار پایین است. شاهد آن دیر به ثمر رسیدن پروژه هاست. از کارکنان بپرسید چرا پروژه ها با تأخیر مواجه اند؟ دلایل آن چست ؟ راه حل آن چیست؟

-          مسئله دیگر بی توجهی کارفرمایان است. این روزها کارفرماها یا مشتریان نیز شرایط خوبی ندارند. به دنبال بستن قراردادهائی با قیمت پایین هستند. بعضی ها قرارداد فی مابین را با تأخیر چند ساله تنفیذ می کنند. بعضی ها صورت حساب ها را دیر پرداخت می کنند. و بعضی بدهی خود را پرداخت نمی کنند. برای نوع مواجهه با مشکل بی توجهی , قرارداد با مبلغ پایین, عدم وصول مطالبات چه باید کرد؟

-         مسئله فوق, ما  را با مشکل نقدینگی مواجه می کند. و این مهم است چون در پایان هر ماه باید حقوق چند میلیاردی کارکنان را پرداخت کرد. نقدینگی را چگونه باید مدیریت کرد. از کجا پول بیاوریم؟

-         مسئله دیگر هزینه هاست که مرتب و سالیانه رو به افزایش دارند. این هزینه ها چیست و از کجا ناشی میشوند؟ مدیریت باید هزینه ها را فهرست کند و از کارکنان بخواهد برای کاهش آنها راه حل بدهند و چاره جوئی کنند. مثلاً یکی از این هزینه ها هزینه اضافه کاری میلیونی است که هر ماه رو به صعود بر قله اورست دارد. ساعات اضافه کاری کارشناسان بسیار بالاست. بسیاری از کارشناسان بالای صد ساعت اضافه کاری ماهانه دارند. مسئله اضافه کاری مسئله ای است که از ابعاد مختلف انسانی و مادی میتوان آن را بررسی کرد و بهتر است از خود کارکنان بخواهیم که ابعاد آن را بررسی و برای آن راه حل بدهند. مسابقه بسیار جالبی خواهد شد. آیا اضافه کاری نیاز است؟ چطور از آن جلوگیری شود؟ کارکنان بهتر می دانند.

در رابطه با موضوع هزینه ها و اضافه کاری مطالب زیادی نوشته ام. بد نیست یکبار دیگر مقاله "اضافه کاری به چه قیمت؟" را که در 5 تیر ماه 1390 یعنی 4 سال قبل نوشته شده بخوانید:

Raheirisa.persianblog.ir/post/140

در پست فعلی بر این موارد تأکید شد: مشارکت کارکنان. مشکلاتی همچون بهره وری. عدم پرداخت به موقع صورتحسابها توسط مشتریان. عدم توجه مشتریان به قراردادها و تعهداتشان. مشکل نقدینگی. هزینه ها. هزینه های سرسام آور اضافه کاری. فراخوان از همکاران برای ارائه راه حل برای رفع مشکلات. تأکید و اصرار بر اجرای مسابقه در بین کارکنان برای ارائه راه حل ها در باره هر یک از موارد فوق.