راه ایریسا ------------------------------- The Way of IRISA

این وبلاگ بر این است تا با تجزیه و تحلیل رویدادها و تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بین المللی مهندسی سیستمها و اتوماسیون ( ایریسا ) راه مناسب پیشرفت شرکت را فراهم سازد

پس انداز و سنوات
ساعت ٧:٠٩ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٥ مهر ۱۳۸٩   کلمات کلیدی: منابع انسانی ،امتیازات کار در ایریسا ،سرگذشت ،تاریخچه ایریسا

عادت ما بر این است که کارها را به تعویق میاندازیم تا دقیقه 90. و در آخرین ساعات بالاخره کارمان را به نتیجه ای میرسانیم. البته شما خواننده محترم احتمالآ از این امر استثنا هستید و این منم که به این درد مبتلایم. شما هم کمی فکر کنید و درون خود کنکاشی کنید که آیا شما هم به این درد مبتلائید و آیا رگه هائی از آن در شما وجود دارد یا نه؟.....


از خودم میگویم که عادت بر این دارم که کارها را از امروز به فردا بیاندازم و شاید همه ما این عادت بد را داشته باشیم و این عادت چقدر آزار دهنده است و چقدر میتواند بر اعصاب ما فشار آورد و در نهایت ما را افسرده و بیمار کند. نامه ای را که میشود بلادرنگ جواب داد ، جواب نمیدهیم. گزارشی را که باید بنویسیم ، با تنبل کاری نمینویسیم وکاری را که میتوانیم الان انجام دهیم انجام نمیدهیم و آن را به وقت دیگر موکول میکنیم.

همین جشن روز دانش آموزی را نگاه کنید. قرار بوده در یک هوای خوب که سرد نباشد در یک باغ همچون باغی که سال گذشته جشن برگزار شد، برگزار شود ولی اینقدر این دست و آن دست کردند تا بهترین فرصت از دست رفت و حالا احتمالا در یک سالن که امکاناتش و رفاهیاتش کمتر از باغ است ، جشن را در یک یا دو شب برگزار میکنند ولی این کجا و آن کجا؟ دوستان و خانواده ها چه کیفی میتوانستند بکنند ولی فرصت فنا شد. تقصیر را به گردن کسی نمیاندازم ولی میپرسم ما که میدانیم سالی یک جشن باید بگیریم چرا میگذاریم تا دقیقه نود؟

حالا نگویید چرا گیر داده ای به امور اداری؟ پروژه ها هم همینطور است. تدارکات مان هم همینطور است. ما مشکل داریم و باید به خود آییم. میتوانیم خیلی بهتر از این عمل کنیم. من هم اینها را مینویسم که گوشزدمان شود و فکر و چاره ای بکنیم.

البته من عادات بد فراوان دارم که به مرور به آن خواهم پرداخت. عاداتی که کمتر کسی از آنها جان سالم به در می برد. وقتی میخواهم یک پست بنویسم تقریبآ ده روز موضوعات مختلف را در سر میپرورانم و در 36 ساعت پایانی آن را تایپ میکنم و غلط گیری کرده و برای شما ارسال میکنم. اگر بیشتر وقت میگذاشتم شاید برایتان بهتر مینوشتم.

من به نقاط ضعف خود فکر میکنم ، نقاط ضعفی که یا شخصی هستند و یا به کار آدمی برمیگردند. شما هم به نقاط ضعف خود فکر کنید. این امر موجب میشود تا آدمی پس از شناخت نقاط ضعف خود، به علاج آن فکر و خود را درمان کند.

در این پست میخواهم از پس انداز و سنوات در ایریسا برایتان بنویسم. اگر کارمند ایریسا باشید با حقوق خود و همکاران و مجموعه قوانین شرکت آشنا میشوید و اگر کارمند نباشید شاید برایتان مفید باشد و هوس کنید که هر طور شده شما هم به ایریسا بیایید.

برایتان بنویسم که حقوق ثابت شما که همه ماهه در پرفراژ حقوقی شما خودنمائی میکند از عوامل زیر تشکیل شده است:

1.     حقوق پایه

2.     فوق العاده سنوات

3.     فوق العاده شغل

4.     فوق العاده تخصص

5.     فوق العاده ایثارگری

- فوق العاده ایثارگری آیتمی است که در پرفراژ حقوقی اکثریت کارکنان وجود ندارد. بلکه به نیروهای قدیمی تعلق میگیرد و آنهم نه همه آنان. بلکه آنانی که در طول جنگ ایران و عراق ایثارگری کرده و به جبهه های جنگ اعزام شده اند و از خود مایه گذاشته اند. مثلا در جبهه بوده اند و یا اسیر شده اند و یا زخمی شده اند که به زخمی های جنگ جانباز می گویند و اینگونه افراد در صد جانبازی میگیرند که به میزان آسیب دیدگی آنها مربوط میشود. و فرمول آن را و درصد فوق العاده ایثارگری را من نمیدانم و بر طبق بخشنامه های دولتی پرداخت میگردد.

پس عملآ حقوق ثابت عبارت است از مجموعه چهار آیتم که برابر است با حقوق پایه + فوق العاده سنوات+فوق العاده شغل+فوق العاده تخصص+(فوق العاده ایثارگری)

- حقوق پایه ما بر اساس یک جدول است و برای گروه های شغلی مختلف ، متفاوت است. که جدول خاص خود را دارد و آن جدول را در اینجا نمیآورم. به پرفراژ خود نگاه کنید تا حقوق پایه خود را پیدا کنید که برای نمونه 4 مورد را میآورم.

          حقوق پایه گروه شغلی 6 برابر است با 2722289 ریال

          حقوق پایه گروه شغلی 7 برابر است با 2799908 ریال

          حقوق پایه گروه شغلی 8 برابر است با 2899830 ریال

          حقوق پایه گروه شغلی 15 برابر است با 4379005 ریال

فوق العاده سنوات در بدو استخدام بر اساس سوابق و تجربه کاری مستخدم تعیین میشود. و در سال های بعد مقداری بر اساس جدول حقوقی به آن افزوده میشود.

- فوق العاده شغل براساس جدول حقوقی، درصدی از پایه حقوق است که چند نمونه از آن را میآورم:

فوق العاده شغل گروه 6 برابر است با 55% حقوق پایه

فوق العاده شغل گروه 7 برابر است با 57% حقوق پایه

فوق العاده شغل گروه 8 برابر است با 58% حقوق پایه

فوق العاده شغل گروه 15 برابر است با 65% حقوق پایه

- و اما فوق العاده تخصص که فقط به گروه های شغلی 4 به بالا پرداخت میگردد نیز درصدی از حقوق پایه است و تا پایان سال 1388 ضرایب فوق العاده شغل و تخصص به صورت ثابت برای هر گروه بود و از ابتدای سال 1389، ضرایب به صورت دامنه ای تعریف گردید. به این صورت که به هر معاونت یا مدیریت امور مبلغی معادل پنج درصد مجموع مبالغ فوق العاده شغل و حق تخصص آن واحد به عنوان بودجه تخصیص می یابد تا مدیر مربوطه بر اساس ارزیابی های انجام شده بتواند ضریب فوق العاده شغل و تخصص افراد را درچارچوب بودجه تعریف شده برحسب مورد افزایش دهد. سقف افزایش ضریب برای هر فرد حداکثر برابر با ضریب دو گروه بالاتر خواهد بود. (نقل از جزوه ساختار پرداخت که البته انشای آن دست کمی از انشای من ندارد و اینگونه جزوه ها باید شفاف تر نوشته شوند).

فوق العاده تخصص گروه 6 برابر است با 4% حقوق پایه

فوق العاده تخصص گروه 7 برابر است با 8% حقوق پایه

فوق العاده تخصص گروه 8 برابر است با 12% حقوق پایه

فوق العاده تخصص گروه 15 برابر است با 40% حقوق پایه

تا اینجا هر چه نوشتم مقدمه ای بلند بود بر چند خط بعدی که عنوان این پست است. یعنی پس انداز و سنوات که باید اول از پس انداز بگویم و بعدآ از سنوات اما دومی را اول مینویسم:

اول : مقصودم سنوات است یعنی اینکه ما در هر سال 13 ماه حقوق میگیریم. یعنی 12 بار که هر نوبت آن در پایان ماه بر اساس کارکرد پرداخت میگردد و یک ماه آن را برایمان نگه میدارند و هر کارمندی وقتی به خوبی و خوشی از ایریسا میرود در ازای هر سال کارکرد یکماه حقوق خواهد گرفت. البته حقوق ثابت که جمع همان پنج عامل باشد.

یک ماه حداقلی است که قانون کار تعریف کرده است و البته کارفرما میتواند در ازای هر سال 2 یا 3 ماه هم بپردازد. و در ایریسا گویا برای بعضی ها که بازنشسته شده اند تا 2 ماه هم حساب کرده اند. امیدوارم که برای شما که میروید تا سه ماه حساب کنند من که بخیل نیستم. پس خوب کار کنید و آثار خوب از خود به جا بگذارید که مدیر عامل محترم دست و دلش برود که سه ماه به شما پرداخت کند.

از خدا می طلبم صحبت روشن رائی.

دوم : حق پس انداز که آن را هم از ساختار پرداخت برایتان نقل میکنم:

مبنای محاسبه پس انداز حقوق پایه فرد است . هر ماهه 6 درصد از حقوق پایه از فرد کسر میشود و7  درصد هم شرکت اضافه می کند و به عنوان پس انداز سهم کارمند و کارفرما ذخیره میشود. کارمند میتواند پس انداز سهم کارفرما را  پس از 10 سال به همراه سهم خودش دریافت کند. در صورتیکه پس از 5 سال درخواست گرفتن پس انداز را بنماید به نسبت سابقه کار فرد به ده سال از سهم کارفرما میتواند به او پرداخت شود. وقبل از 5 سال سهم کارفرما به کارمند پرداخت نمیشود.

باز هم روشن نوشته نشده است و سلیس نیست. ای کاش یک نفر کارشناس اهل ادبیات فارسی و ویراستار خوب بکار میگرفتند تا متون را بخواند و تصحیح کند. مشکلی که در مستندات و مدارک فنی ما هم وجود دارد و قبلا در آن باره نوشته ام و باز هم خواهم نوشت. حتی فاصله گذاری را هم در تایپ مراعات نکرده اند و به آن اهمیتی نداده اند اگر شک داشتید بگویید تا آن را برایتان ایمیل کنم.

از محل همین پس انداز های سهم کارمند و کارفرما به شما وام پرداخت میشود. آنهم وامی که بدون بهره (ببخشید کارمزد) است. و کارمند چه حظی میبرد وقتی 2 یا 3 یا 8 یا 10 میلیون وام بدون بهره میگیرد و در اقساط 50 ماهه پرداخت میکند. ولی آیا قدر آن میداند و قدردان شرکت و مدیریت هست؟ و آیا شکر آن بجا می آورد؟

شکر نعمت ، نعمتت افزون کند

در قدیم ، شرکت به جای 7%، دوازده درصد سهم کارفرما کنار میگذاشت. اما در یک تغییر ساختار آن را کاهش داد. البته سیمولیشن کردند که از نطر ریالی کمتر از قبل نباشد. ولی استثناهائی هم وجود داشت که علیرغم اعتراض گوشی به آن داده نشد.

تا اینجا 1480 کلمه نوشته ام و دیگر بس است و میماند یک تشکر بلند به بزرگی همت آن دوست که مواد لازم  این پست را برایم فرستاد. متشکرم.