این چند زن فداکار

دوستان هم در ارسال موضوع و مطلب چندان کمکی نمیکنند و بخیل هستند در ارائه مطلب. البته خود من هم بخل دارم در بخشایش و کمک به دیگران. همین دیروز دو مورد برایم اتفاق افتاد که مرا به فکر فرو برد و در هر دو مورد دیدم زود تصمیم گرفته ام و بخل ورزیده ام به خودم گفتم باید تمرین کنم و دست از این خساست و بخل بردارم.

مورد اول : سوار اتوبوس شدم. نشسته بودم ، جوانکی میخواست پیاده شود ، بلیط نداشت. راننده هم فقط بلیط میخواست. جوانک برگشت و دو سکه در دست داشت و گفت : آقا بلیط اضافه داری؟ من با اینکه بلیط اضافه داشتم گفتم نه! و جوانک به فرد مسنی مراجعه کرد. آن فرد مسن بلیطی به او داد و با تعارف پسرک پول را گرفت و جوانک به طرف راننده رفت. آری هم دروغ گفته بودم و هم تنبلی کرده بودم و هم بخل ورزیده بودم و هم کمکی به یک نفر نکرده بودم. در حالی که خیلی مواقع خودم هم بلیط نداشته ام و انتظار دریافت بلیط از دیگران داشته ام.

مورد دوم : کارم با دستگاه عابر بانک تمام شده و از دستگاه جدا میشوم. باز هم جوانی مراجعه میکند و میگوید: آقا من به شما پول نقد میدهم و شما لطف کنید با کارت خود پولی را برای من به کارت دیگر واریز کنید. و من بدون تعمق میترسم که نکند کلاه بردار باشد. و بدون بررسی بهدروغ به او میگویم: پولی در حساب من نیست و از او جدا میشوم. کمی به جلو میروم و پشت سرم نگاه میکنم و عذاب وجدان دارم که آن جوان چه میکند. و مشکل او را ناشناس دیگری حل میکند.

آری. آدم شدن راه دشواری دارد. و در زندگی روزمره صدها بار امتحان میشویم و محل تمرین و میدان آزمایش بوجود میاید تا ما خود را بسازیم. و من تصمیم میگیرم که دست از بخل بردارم تا فردا چه مورد پیش آید.

خوب، بس است. برویم سر اصل مطلب ، که اینجا راه ایریسا است و باید از ایریسا و مردمان آن بگوید. از مردها زیاد گفته ام و اکنون نوبت زن هاست.

1.       خانم مژگان ترکی. دیپلم داشت که به فولاد مبارکه آمد. و ایریسا هم تشکیل شده بود که ایشان جذب ایریسا شد. شاید بیش از 15 سال است که در ایریسا کار میکند. در ایریسا خیلی ها در طول خدمت اقدام به اخذ مدرک لیسانس و فوق لیسانس کرده اند. ولی از اینکه خانم ترکی هم موفق به ادامه تحصیل شده باشد شک دارم. البته دیپلمه های جذب شده در ایریسا بسیار موفق بوده اند که بعضآ تا سطح مدیر پروژه های بزرگ ارتقاء یافته اند و شایستگی خود را به خوبی نشان داده اند. خانم ترکی تمام ایام خدمت خود را در پروژه فولاد مبارکه بوده و با آداباس و نچرال کار کرده است. هم اکنون متخصص در سیستم های حسابداری و مالی است. سخت کوشی و جدیت ایشان ستودنی است. زنی است خوب و فداکار که چندین سال است هر روز از محل سکونت خود در شاهین شهر با اتوبوس های پیمانکاری به فولاد مبارکه رفت و آمد میکند. آری چه مسافت طولانی و چه زمان زیادی را او در اتوبوس به سر میبرد. فداکاری میخواهد این رفت و آمد. و با این احوال نمیدانم از ایریسا راضی است یا نه؟

2.       خانم فرحناز تیمور فر. این خانم محترم هم نزدیک به 15 سال است که در ایریسا است. خانمی بسیار کم حرف. سرش در کار خود است. و بر روی سیستم خرید یا تدارکات کار میکند. در پروژه فولا مبارکه. ایشان هم هر روز از اصفهان مسافت بین اصفهان و فولاد مبارکه را میپیماید. دارای 2 فرزند دوقلو هم هست. و من غبطه میخورم به سخت کوشی این زنان که هم باید خانه داری کنند و هم بچه داری و هم مسئولیت یک سیستم را باید در ایریسا داشته باشند. کمتر مردی به این سخت کوشی و فداکاری پیدا میشود. آری مسئولیت یک زن بسیار بالاست که در این بین و با این مشکلات، تربیت فرزندان را نیز به دوش دارد.  به تازگی شنیدم که خانم تیمور فر به دفتر اصفهان منتقل شده است. بسیار خوشحال شدم که کمی تسهیل در کار او حاصل شده است. و چقدر خوب بود اگر ایریسا پس از 15 سال، دیگر خانم ها و آقایان را که در راه دور خدمت میکنند به اصفهان منتقل میکرد. البته شرکت باید کمی برنامه ریزی کند.

براستی سؤال من این است که ایریسا غیر از حقوق و دستمزدی که به این خانم ها پرداخت کرده است ، چه خدمت دیگری به ایشان کرده است؟ و اصلآ تعهد و رسالت ایریسا در قبال کارکنان خوب و متعهد و دلسوز خود غیر از پرداخت دستمزد چیست؟ و کجا این رسالت و تعهد تعریف شده است؟ و کارکنان پس از سی سال خدمت، غیر از عمری به نیمه رسیده چه چیزی دارند؟ البته کارکنان ایریسا افتخار این را دارند که برای رشد و پیشرفت و سعادت فرزندان این مرز و بوم به صنایع کشور خدمت کرده اند.

3.       خانم بهناز قاسمی. دارای لیسانس نرم افزار. از دانشگاه آزاد. تقریبآ ده سال است که در ایریسا مشغول به کار است. به عنوان برنامه نویس استخدام شد. ظاهرآ در ابتدا در اختیار یک پیمانکار به نام همدوش صنعت بوده است. شرکت همدوش صنعت به مدیریت آقای رفعتی که مردی خوب و بسیار زرنگ و پرکار بود. در رابطه با این شرکت بعدآ باید بنویسم. بعدها دیگر این شرکت در ایریسا کاری نداشت و خانم قاسمی مستقیمآ با ایریسا قرارداد پروژه ای داشت. خانم قاسمی بسیار سختکوش است و هر روز از شاهین شهر به اصفهان رفت و آمد میکند. در پروژه های زیادی با محیط اورکل کارکرده است. با .Net  هم آشنائی کامل دارد. خانم قاسمی در پروژه فولاد خوزستان بسیار زحمت کشیده است. روزهای زیادی را به تنهائی در مآموریت اهواز به سر برده است که برای یک زن امری بسیار مشکل است.

4.       خانم لیلا خواجه دهاقانی. دارای لیسانس نرم افزار. بسیار کم حرف و پرکار است. او هم سابقه کاری همچون خانم قاسمی دارد. و در پروژه های زیادی از جمله فولاد خوزستان مدت زیادی را در مآموریت به سر برده است. و برای ایریسا زحمات فراوان را تحمل کرده است.

5.       خانم صدیقه خادمی. بسیار محجوب و کم حرف. دارای فوق لیسانس سیستمهای اقتصادی از دانشگاه صنعتی اصفهان. چند سالی بیشتر در ایریسا نماند. اما در همان چندسال هم بسیار دقیق و کامل کار میکرد. در طراحی سیستم و پیاده سازی بسیار قوی و دقیق عمل میکرد. تستهائی که از برنامه ها انجام میداد جامع و کامل بودند. اما مدت زیادی در ایریسا نماند و به ناگاه خبری که اصلآ انتظارش نبود را شنیدم. خانم خادمی عازم بود. عازم استرالیا. شاید از اولین زنانی بود که از ایریسا به استرالیا میرفت. خانمی با اراده که هم اکنون در یکی از سازمان های خیریه در استرالیا در بخش کامپیوتر مشغول به کار است.

خوب ، من اطلاع کمی از این خانم ها داشتم و نوشتم. اگر ناقص است تقصیر از خودشان است که اطلاعاتی برای من نفرستاده اند. از قدیم میگویند ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است. خوب این خانم ها هم رزومه کاری خود را بفرستند تا اطلاعات را تکمیل کنم. و شما نیز.

من خیلی مواقع شاهد بغض در گلوی بعضی خانم ها به علت عدم دریافت پاداش مناسب بوده ام. و روزی شاهد گریستن بعضی برای عدم دریافت گروه شغلی مناسب بوده ام. مواردی که میشده از آن اجتناب کرد.

شما فکر میکنید چند نفر در ایریسا از گروه شغلی خود ناراحت اند. به نظر من خیلی کم. شرکت میتواند امتحان کند. اگر فردا شرکت اعلام کند هرکس از گروه شغلی اش ناراضی است کتبآ اعلام کند، مطمئن باشید، تعداد اندکی اعلام خواهند کرد. آنگاه شرکت میتواند بررسی کند و حق آنها را در ارتقاء گروه شغلی ادا کند. مگر هر گروه شغلی در ماه چقدر برای شرکت هزینه دارد؟ مدیریت شرکت ایریسا با بخل و خساست و بدون منطق، گروه شغلی تعدادی از کارکنان را چندین سال است که نداده است و از این طریق خسارت روحی فراوانی بر ایندسته از کارکنان وارده کرده است که شرکت نیز از این خسارت بی بهره نبوده است.

کو گوش شنوائی برای این حرفها. روزی کسانی را این گفته ها بکار آید.

برای همکاران و دوستان خوب ادب دوست هم قطعه شعری از شاعر معاصر سید علی صالحی هدیه میفرستم:

سلام!
حال همه‌ی ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خیالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گویند
با این همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم
که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد و
نه ایندلِ ناماندگارِ بی‌درمان!

تا یادم نرفته است بنویسم
حوالیِ خوابهایما سالِ پربارانی بود
می‌دانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه‌ی باز نیامدناست
اما تو لااقل، حتی هر وهله، گاهی، هر از گاهی
ببین انعکاس تبسم رویا
شبیه شمایل شقایق نیست!
راستی خبرت بدهم
خواب دیده‌ام خانه‌ئی خریده‌ام
بی‌پرده، بی‌پنجره، بی‌در، بی‌دیوار ... هی بخند!
بی‌پرده بگویمت
چیزینمانده است، من چهل ساله خواهم شد
فردا را به فال نیک خواهم گرفت
دارد همینلحظه
یک فوج کبوتر سپید
از فرازِ کوچه‌ی ما می‌گذرد
باد بوی نامهایکسان من می‌دهد
یادت می‌آید رفته بودی
خبر از آرامش آسمان بیاوری!؟
نهری‌را جان
نامه‌ام باید کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آینه،
از نو برایت می‌نویسم
حال همه‌ی ما خوب است
اما تو باور نکن!

/ 18 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
دوست

خداوندا آرامشي عطافرما تا بپذيرم آنچه را که نميتوانم تغيير دهم. شهامتي که تغيير دهم آنچه را که ميتوانم و دانشي که تفاوت اين دو را بدانم. به قولي : مراقب افکارت باش که گفتارت ميشود. مراقب گفتارت باش که رفتارت ميشود. مراقب رفتارت باش که عادتت ميشود. مراقب عادتت باش که شخصيتت ميشود. مراقب شخصيتت باش که سرنوشتت ميشود. و نهايتا : ساکنان دريا پس از مدتي صداي امواج را نميشنوند! چه تلخ است قصه عادت!

خبر

عیدی سالیانه کارکنان به حساب واریز شد.

قدردان

از شركت ايريسا و مديريت محترمشان از اينكه عيدي كاركنان را با توجه به اين بحران به موقع پراخت كرده اند متشكريم.

یک ایریسایی که حقش خورده شده

خبر خبر اون اقای مدیری که الکی مدیر شده از طبقه سومی های ای اس داره با مخ میخوره زمین - منتظر سقوطش تو زیر زمین باشید جدا بعضی ها چه رویی دارن که نیومده داشتن مدیر میشدن و کلی خوش بحالشون شد . جزئیات بیشترشو دوستانی که تو جلسه صبح بودن میدونن

همکار

متاسفانه گویا در این جا رسم نیست که نام حقیقی خود را بازگو کنند پس از احمد آقا اجازه ناشناسی را می خواهم 1- اگر این نکته را یاد بگیریم که ایریسا خانواده بزرگی است و تک تک اعضا آن خواهران و برادرانی هستند که حداقل 12 ساعت از بهترین زمانهای عمر خود را با هم سپری می کنند ارزش همکار بودن را می توان درک کرد 2- از خانمها ترکی و تیمورفر براستی و درستی یاد کردید . چون کار کردن ایشان را همکارانی که با انان در ارتباط کاری هستند می دانند . و چه خوش سفر هستند ایشان 3- خانم قاسمی را باید یک نمونه یاد کرد چون علاوه بر خوزستان هم اکنون در پروژه های ذوب اهن - غرب اسیا - هرمزگان - خراسان و ... بشدت مشغول کارند . و متاسفانه چه همکارانی که چشم دیدن پیشرفت یک همکار خانم را ندارند چه می شد که این بدگویی بین ایریسایی ها دیلیت می شد . 4- خانم خواجه که براستی یک خانم کامل بود و در بخش تولید موفق و هنوز کمد وسایلشان در اصفهان و لی خودشان در دفتر تهران بشدت مشغول کار هستند

همكار2

خیلی به جا از خانمهاي فعال ياد كرديد.به نظر من هم خانم قاسمي يك نمونه است زيرا با توجه به سنگ اندازي بعضي از همكاران هنوز با انگيزه كارش را به خوبي انجام ميده هرچند كه هر از گاهي هم شاهد بوديم كه اشك از چشمانش جاري ميشه اما حدالامكان روحيه اش را حفظ ميكنه چه خوب ميشد كه به جاي سنگ اندازي ميتونستيم ببينيم كه خانمها هم استحقاق پیشرفت را دارند

بی طرف

با سلام و ممنون که سعی می کنید با معرفی دوستان پرکار تکانی به مدیریت بدهید که ایها الناس جمعی را دارید کاری - پس حفظشان کنید و زحمت خواندن انتقادات و نظرات را به خودتان بدهید

همکارمقيم اهواز

سلام.مرسي از سايتي كه راه انداختيد تا ازطريق ان بتوان ارتباطات واطلاعات حقيقي را بيشتر كنيم- خانم قاسمي يكي از بهترين همكاران ما بود عادت كرده بوديم هر شنبه ببينيمش واخر هفته ها هم باهاش خداحافظي كنيم -اما متاسفانه يك سالي است كه جاي اون در بين ما خالي است-ايشون يك خانم فعال و باهوش كه براي پروژه خوزستان زحمات زيادي كشيد- خيلي وقتها از نزديك شاهد اين بوديم كه بعضي از همكاران حاضرنبودند ببينند كه ايشون بعنوان يك خانم جوان ميتونه تو كارش بهتراز بقيه موفق باشه براشون ارزوي موفقيت و سربلندي دارم -در ضمن بد نيست از خانمها افسانه حسيني و اناهيتا ارين هم يادي كرد

یک ایریسایی که حقش خورده شده

دادا احمد احتیاجی به ایمیل و پست و لتگراف نیست . دیگه این اقا ی طبقه سومی اونقدر پیشونی سفیده که نه تنها دفتر مرکزی ها بلکه مجتمعی ها هم صداشون دراومده . اخه کدوم ادمی یه ساله نیومده میشه مدیر و بالاسر اونایی که یه عمر دارن کار میکنند و جیکشون هم در نمیاد

سوال

چگونه می توانیم مطمئن باشیم که ارزیابی خودمان از وضعیت دریافتی و گروه شغلی خودمان یا دیگران درست است؟ آیا مهم ترین دلیل نارضایتی پرسنل عدم اطلاع ایشان یا ناقص بودن اطلاعات نیست؟